Düşen bir uçakta hiç ateist kalmaz.

Başlıktaki lafı duydunuz değil mi, eğer çevrenizde dindar biri varsa ondan duyma değil ama onun facebookunda görme olasılığınız baya yüksek. Nitekim benim de aklıma ilk olarak bu dindar arkadaşlar geldi, bu sözde espri onlarla özdeşleşmiş durumda benim beynimde. Hınzırca gülüyorlar ne güzel fikir diye. Oysa...

Oysa değil!

Ben bu ara boşluktan beynimin kıvrımları içinde gezintiye başladım. Outliers okuyorum. Kitabın adı bu, türkçeye çevirmemişler, çünkü dışarıdakiler dediğimiz zaman bu söz konusu "zekaca outlier"’ları aşağılamış gibi olacaktı. Ben de sık sık kendimi “outlier”, “outsider” gibi kelimelerle, out kavramıyla özdeşleştirdiğim için, bu outlier benim diye başlamıştım kitaba. (it turns out that outliers are just really smart people, and i considered myself one of them unknowingly, yeah yeah, i’m smart and i derive conclusions from situations and i’m always right)<- it’s just because arrogancy works better with english((!))

Neden beni ciddiye almalısınız kısmından sonra neden değile geçiyorum.

AMİGDALA

Evet en son geleceğimi en önce yazdım, tıpkı filmin sonunu söyleyip sonra anlatmaya başlayanlar gibi, nitekim öyle filmleri çok severim, nasıl biteceğini bilmenin rahatlığıyla izlersin ve beyninde finale dair tahminler değil sadece sonuca hangi yollarla bağladığına dikkat edebilme unsuru olur. Yani; sonunu bildiğimiz filmlerden pratikte çok daha fazla keyif aldığımızı, onları hakkını vererek izlediğimizi iddia ediyorum.

MANTIK

İkinci anahtar kelimemiz de bu: mantık, dindarlar ve ateistler arasındaki en önemli çizgi. Herkes görüşünü akla ve mantığa uydurma telaşında, bunların zaten farkındasınız, farkında olmadığınız nokta, akıl ve mantık sınırlarımıza girmeyen şeylerin var olduğu, hayır tanrı kavramı değil, amigdala kavramı.

Amigdala Duygusal hafıza ve duygusal tepkilerin oluşmasındaki primer role sahip bölge diyor wiki, kendisi adrenalin başta olmak üzere hormonların salınımından ve ona bağlı olarak tepkilerimizin şiddetinden sorumlu, belki duymuşsunuzdur, çocuğu  altında kaldı diye arabayı kaldıran anneyi. Şimdi düşünün savunduğunuz akıl ve mantık bunu kapsıyor mu. Hormondu, amigdalaydı diye bilimsellik çatısına soktunuz evet, ama kabul edin, kimse bunun mantıklı olduğunu söyleyemez.

Dolandırarak ifade ettiğim nokta, düşen uçakta, amigdalanın en aktif çalıştığı panik anında, tanrıya inanıldığını söylemeyin, iki örneği bağlamak, tanrıya inanmanın -arabayı çıplak elle kaldırabilmek gibi- mantık sınırları dışında, anca anormal durumlarla açıklanabilen bir olgu olduğunu gösterir.

Yani bir daha bunu söylemeyin, ya da ateistler söylesin (but of course if the audiences are as smart as me;)

Böyle işte. Yeni çıkarımlarımda görüşmek üzere...