Ben de Oğuz Atay hakkında uzun uzun yazabileyim isterdim. Tehlikeli Oyunlar'ı bitirdim bugün. Tüm söyleyebileceğim bir kere daha okuyacağım. Bu adam tam bir deha, keşke daha çok kitabı olsaydı. Her sayfası üzerinde tek tek durulmaya değer sanki, alıntılar yapmak istiyorum bütün kitabı alıntılamak mesela. Burada benim yazılarımı okuyacak kadar sabırlı olup hala bir Oğuz Atay hikayesi bile okumamış olan varsa hiç durmasın, alsın okusun düşünsün! Size şimdi tek bir alıntı yapacağım, o da bir köşe yazarından. Oktay Akbal bu aşağıdaki cümleleri 1977'de Cumhuriyet'te yazmış, muhtemelen yazdığı en anlamlı cümlelerden.


“Kolay okumalar, hızlı sevgiler, beğeniler, alışkanlıklardan koptuğumuz, kopabildiğimiz, rahat ve geniş zamanlarımızı güç bir kitabı çözmeye, sevmeye, ondan bir şeyler almaya, öğrenmeye ayırabildiğimiz bir gün Atay’ın romanlarını çok seveceğiz.”


not: konuyla ilgili yine bir tablo koymak istedim. kitabın bir kısmında Leonardo da Vinci'nin Son Yemek (The Last Supper) tablosundan da bahsediliyor, hikayeyi Hikmet çok güzel anlatmış, tablo ise: http://tr.wikipedia.org/wiki/Dosya:Leonardo_da_Vinci_(1452-1519)_-_The_Last_Supper_(1495-1498).jpg